*نخستین نشست فارغالتحصیلان یکدههٔ مدرسهٔ دینی احیاءالعلوم/ ولایت نیمروز*
در فعالیتهای جمعی و طولانیمدت، برقراری ارتباط مداوم با اعضای مرکز، برگزاری نشست مشورتی با همفکران و عقد اجتماع همراه تربیتیافتگان پیشین، یکی از مهمترین عوامل پیشرفت و توسعه در بعد تعلیم و تربیت محسوب میشود. هرچقدر دایرهٔ تعلقات افراد واسطه به مرکز و نهاد علمی بیشتر و مبتنی بر مشورت سالم و تبادلنظر باشد، کارها منسجمتر و برنامهها پررونقتر انجام میشود و فعالیتها موفقیتآمیز میگردد.
به همین منظور، مراکز آموزشی و مدارس دینی پس از چند دههٔ فعالیت و آموزش، دانشآموختگان قدیمیشان را دور هم جمع میکنند تا از فعالیتها و برنامههایشان مطلع شوند. همچنین با پاککردن غبار فراموشی از روی خاطرات دیرینه، ارتباطشان را با مرکز علمی و استادانشان تجدید و تقویت نمایند. دارالعلوم إحیاء العلوم ولایت نیمروز با بیش از دو دههٔ سکانداری کشتی آموزش و پرورش و تعلیم و تربیت صدها فاضل، برای اولین بار نشستی را با دانشآموختگان یکدههٔ خویش برگزار نموده است.
هدف این نشست، تجدید دیدار میان استادان و شاگردان پیشین، ارزیابی فعالیتهای فارغالتحصیلان و ایجاد ارتباط علمی و معنوی میان آنان بود.
این نشست روز پنجشنبه، هفدهم میزان سال ۱۴۰۴ هجری شمسی، با حضور اساتید، مسئولین مدرسه و فارغالتحصیلان در فضای معنوی و صمیمی برگزار گردید.
در این نشست فکری و اصلاحی، مفتی صاحب محمدقاسم قاسمی، مسئول بخش تخصصات و رئیس دارالافتاء دارالعلوم زاهدان/ایران (ویدئوکنفرانس)، مولانا احمدالله حبیبی، مولانا بشیراحمد خطیبی و مولانا علاءالدین موحد به ایراد سخن پرداختند.
مفتی صاحب محمدقاسم قاسمی اولین سخنران این نشست بودند. ایشان در آغاز سخنانشان، ضمن سپاس از مسئولین مدرسه برای برگزاری چنین برنامههایی، فرمودند: «مدارس دینی معادن علماند و ارتباط با استادان و مراکز علم نشانهٔ سعادت است.»
در ادامه افزودند: «علما وارثان انبیا هستند و مسئولیت بزرگ آنان در قبال دین و جامعه، با احساس تعهد و کار مخلصانه معنا مییابد.»
همچنین فرمودند: «علما در زندگی دعوی و دینیشان نیازمند سه ارتباط هستند: ارتباط با الله، ارتباط با جامعه و ارتباط با علما. اولین ارتباط بنده را به مدارج بالا میرساند و قوت و انرژیاش را برای انجام برنامههای بزرگ تقویت میکند و سرحال نگهش میدارد. دومین ارتباط نگاهش را تیزبین و شامهٔ اصلاحی و فکریاش را قویتر میکند و منافذ ورود به دل مردم را برایش نشان میدهد و نقاط ضعف و قوت جامعه را برای تدبیر و اصلاح برملا میسازد. سومین ارتباط دلش را گرم نگه میدارد و به هنگام سستی و فتور، از دستش میگیرد و بلندش میکند و اجازه نمیدهد در خلوت و انزوای خودش فراموش شود و گرفتار بطالت و عطالت شود.»
همچنین فرمودند: «فراموش نکنید که تکتک شما در امتحانی بزرگ قرار دارید و چشم تمام دنیا به شما دوخته شده است، پس مواظب باشید که خطا نکنید. به قطع و یقین بدانید که تمام حرکات و سکنات شما زیر ذرهبینِ نگاههای مردم و جامعه قرار دارد و اعمال و کردارتان در سنجهٔ قضاوت قرار میگیرد.»
در پایان توصیه کردند: «هرگز احساس آسودگی نکنید، زیرا آغاز آرامش، آغاز سستی است. همچنین تاریخ انبیا و سلف صالح را به استمرار مطالعه کنید تا همتهایتان قویتر شود و افق دیدتان بازتر گردد.»
سپس مولانا احمدالله حبیبی، مدیر مدرسه، در مورد تاریخچه و اهمیت مدارس دینی سخن گفت و تأکید نمود: «اگر مدارس دینی نمیبود، علوم شرعی تا امروز به ما نمیرسید.»
ایشان افزود: «طلاب باید برای کسب علم دینی رنج بکشند تا به مقامات بالا برسند. همچنین مردم افغانستان را دوست بدارند و برایشان جانانه خدمت کنند.»
در ادامه مولانا بشیراحمد خطیبی، عضو شورای عالی مدرسه، در سخنان کوتاه خویش گفت: «,جایگاه اجتماعی علما در دعوت بهسوی دین خلاصه میشود. عالم واقعی کسی است که علم خود را برای هدایت مردم به کار بگیرد.» ایشان تأکید کرد: «باید نیتها خالص و رفتارها همراه با تواضع باشد تا عزت علما در جامعه پایدار بماند.»
همچنین مولانا علاءالدین موحد، استاد حدیث مدرسه، در سخنان مختصر خود بیان داشت: «ایمان بدون عمل کامل نیست. اعمال نیک سبب آرامش درونی، محبوبیت در میان مردم و برکت در روزی میشود.»
در پایان محفل، کلیپ مستند «بیستسالهٔ مدرسه» به نمایش گذاشته شد که یادآور خاطرات و دستاوردهای دودههٔ فعالیت مدرسه بود و فضای عاطفی و روحانی ایجاد کرد.
این نشست معنوی با دعای مولانا احسانالله احسان، استاد حدیث مدرسه، به پایان رسید.