توجه امارت اسلامی به ترمیم و بازسازی مسیرهای مواصلاتی و ترانزیتی

توجه امارت اسلامی به ترمیم و بازسازی مسیرهای مواصلاتی و ترانزیتی
محمد داود اسحاق‌زهی (یوسفی)

در جهان معاصر روابط اولین امر مهم زندگی به شمار می‌رود. واژهٔ روابط تمام انواع روابط انسانی، تجاری، صنعتی و… را شامل می‌شده است.
در طول تاریخ، باشندگان یک منطقه با مناطق دیگر از طریق انتقال کالاهای مختلف به جاهای دیگر، تجارت می‌کردند و این رابطهٔ در هر عصری، به شکلی ادامه پیدا کرده است.
در دنیای امروز انواع سیستم‌های ترانسپورتی و ترانزیتی به وجود آمده است، از جمله راه‌های زمینی، که تقریباً ۹۰ درصد از حمل‌ونقل‌های بین‌المللی از طریق زمین انجام می‌شود و شامل انواع وسایل، مانند موترهای شخصی، موترهای باری، بس‌ها، موتورسیکلت‌ها، دوچرخه‌های ریلی و…، می‌شود. حمل‌ونقل زمینی در عرصهٔ بین‌المللی، به‌عنوان راه اصلی جابه‌جایی افراد و انتقال کالاها و تحویل محصولات و ارائهٔ خدمات، بخش عمده‌ای از این حوزه را تشکیل می‌دهد. بااین‌حال، حجم جابه‌جایی، به جغرافیا و مسافت مختلف مناطق و کشورها بستگی دارد؛ زیرا زیرساخت‌ها و ترجیحات حمل‌ونقل ممکن است متفاوت باشد.
در اقتصاد امروز به بخش ترانسپورت و حمل‌ونقل توجه خاصی صورت می‌گیرد و همواره سعی بر آن است تا از مناسب‌ترین و مدرن‌ترین سیستم‌های حمل‌ونقل استفاده شود که از لحاظ اقتصادی به‌صرفه باشد، از لحاظ زمانی وقت کمی را دربربگیرد و از لحاظ رفاه و آسایش برای راحتی هرچه بیشتر مسافرین و ایمنی هرچه بیشتر مواد و کالاهای انتقالی، دارای امکانات و تجهیزات مدرن و ایمن باشد.
امارت اسلامی با درک اهمیت این موضوع، از ابتدای فتح تا اکنون، تلاش کرده تا این معضل را که ملت و بازرگانان از سالیان متمادی با آن دست‌وپنجه نرم می‌کردند، حل کند. یکی از این میسرهای مواصلاتی و حمل‌ونقل شاهراه کندهار-کابل است، شاهراهی که بخش حیاتی حمل‌ونقل افغانستان به‌ شمار می‌رود و اکنون با ترمیم بخش بزرگی از آن، مردم و موتورهای ترانزیتی دیگر دچار مشکلات پیشین نیستند. برعکس، به مقصد زودتر می‌رسند و موتورهای‌شان کمتر خراب می‌شود و ده‌ها مشکلات دیگر که مرتفع شده است.
قرائن و شواهد گویای آن است که امارت اسلامی توجه ویژه‌ای به مسائل اقتصادی مبذول داشته است.
حکومت افغانستان علاوه‌بر اینکه در ساختار خود، معاونت اقتصادی ریاست‌الوزراء را ایجاد کرده و در رأس آن فرد پرتلاشی مانند ملا برادر را قرار داده است، کمیسیونی نیز به نام کمیسیون اقتصادی تأسیس کرده که علاوه‌بر طراحی راهبرد توسعهٔ ملی افغانستان، مسئول تمامی مسائل اقتصادی کشور نیز است. نبض اقتصاد افغانستان در دست این کمیسیون است که به رهبری ملا برادر اداره می‌شود و با اختیارات ویژه‌ای که از طرف رهبر امیرالمؤمنین به ایشان داده شده است، تمامی وزارت‌ها و ارگان‌های حکومتی مکلف به همکاری هستند.
در شرایطی که حکومت افغانستان به رسمیت شناخته نشده و زیر فشار تحریم‌های آمریکا قرار دارد، به نظر می‌رسد مسئولان امارت اسلامی بیش از هر مسئلهٔ دیگر، روی پروژه‌های اقتصادی تمرکز دارند؛ چون در شرایط کنونی، فوری‌ترین نیاز مردم افغانستان تأمین نیازهای اقتصادی و معیشتی است.
تسهیل در جذب سرمایه‌گذاری، مبارزه با فساد اداری، امتیازهای ویژه به سرمایه‌گذاران، کاهش بوروکراسی و هزینه‌کردن درآمدها در طرح‌های زیرساختی، از جمله سیاست‌های امارت اسلامی است.
تمام اینها بیانگر نقش مثبت امارت اسلامی در بهبود وضعیت پساجنگ افغانستان در طی چهار سال اخیر است، کشوری که هرچند در بی‌مهری کامل قرار دارد و دلش از همکاری و همیاری سرد است، اما به خود متکی بود و دست از تلاش برنمی‌دارد.